Saat gecenin üçü dür.
Sen şimdi mışıl mışıl uydulardasın.
Başında ki yastın ne şanslı.
Östünü örten yorgan ne şanslı.
Peki ya özerinde uyuduğun yatağa ne demeli?
Şimdi odan ne şanslıdır.
Sana yakın olan herşey ne şanslıdır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta