Ruhum daralıyor, sakınarak çıkıyorum merdivenleri.
Bir körün ömrünün değneğiyle sürünerek geçmesi gibi..
Kendi sevinç pınarımı bulmak için yükseklere uçmam gerekti!
En yükseklerde kaynıyor her şey benim için.
Yüreğim yükseğe pek coşkunca akıyor.
Kara sevdalı mutluluk dolu yazım,
Benim yaz yüreğim nasılda sana hasret.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta