Hep dilimde, her sözümde aşk kelimesi…
Vazgeçemem, en derinde onun kendisi.
Kurtulamam, her yanımı sarmış büyüsü.
Fıtratımdan gelir bu, canan da nesi.
Gerçek mi bu gördüğüm, yoksa rüya mı?
Yanma gönül nar-ı hicranla
Ateşine dermen ola umar mı vardır
Bekleme dönmez giden, hiç umutlanma
Rahmet-i mevlaya erip dönene mi vardır.
Nedir aynadaki gördüğün, baki mi?
Neclam!
Güzel gözlü kadınım.
Sen huzuru arıyordun,
Ben acılardan kaçıyordum
Tanıştığımız o anda
Bana mutluluk verdin, diyordun
Edebiyatımın Yüz Karası Gözlerin...
O Gözler Ki Aynasıysa Yüreğinin
Onlara Kanıp Da Yazılan Şiirlere,
Yakılan Türkülere Yazıktır Derim.
Sen Ki Sebebiysen Cümle Dertlerin
Haydi Yaz!
Yakışmıyor O Kağıda O Hal;
Nasıl Olur Senden Beyaz.
Umudumu Kara Çıkarma, Haydi Yaz.
Kaz Sevdanın Kuyusunu Sen De Biraz!
Yolumu çizdim yarınımı gördüm seninle
Dünümü sildim bu günümü ördüm seninle
Şimdi uzakta olsan da laf mı yani?
Bir ömre yetecek saadeti sürdüm seninle
Vakit gece yarısı sicim sicim yağmur
Hor ve küçük görülmeme sebeptir içimdeki kor.
Yollarımın başında sen sonunda sen
Ölüm değil bana asıl,
Yolun sonuna varamamak kor.
Uyku Tutmaz Yüzü Gülmez...
Ben Bilirim Aşığın Halini Maşuk Bilmez.
Kanter İçindedir Gece, Düşler Bile Üşür
Yalnızlık İşte...
Tutup Uzanamazsın Bir Yıldıza Ki
Düşlerin Bile Eskir O Boşlukta.
Ne sen benden uzak ne ben senden uzak
Olamayız gülüm inanma, bu bir tuzak
Önce Hakka inandık, lütfetti sevdamıza
Kanıp da şeytanın sözüne
Çektirmeyelim gönlümüze ızdırap.
Bana Kim Şair Diyor,
Sen Mi?
Neden O?
Sana Şiir Yazıyorum Diye Mi?
Sen Kendini Bu Denli Önemli Görüyorsun Yani?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!