Dolunay gözüküyor gene ufukta.
Yaratıklar bekliyor beni kabusta.
İstemiyorum yaşamak karanlığı.
Bunlara sebep kalbimin yalnızlığı.
Şehrin ışıkları aydınlatmıyor ruhumu.
Rüyalarda bile bulamadım mutluluğu.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta