ay ışığından taçlar takardım
gecelerde saçıma…
sevdanın sultanıydım ben
sen gönül sarayımın padişahı..
ki gözlerini ay ışığım seçmiştim...
her gece bakıyorum hala o ay’a...
aynı gezegendeyiz ya..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




elimi uzatsam,sana değecekmiş sanırlar hala.
geceleri ne çok severim bilirsin...
sen her gece yokluğunla düşlerime gelirsin..
aklınız ne kadar uzakda desede yuregınız onun sıcaklıgını en degıne almış elınızı uzattıgınızda elıne degıl yuregınıze dokunuyorsunuz ne guzel mutlulukları tatmıs yuregınız
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta