Geceler Uzar Sonbaharda Şiiri - Hamit Atay

GECELER UZAR SONBAHARDA

Geceler uzar sonbaharda,
Rüzgârın sesi yorgun, hüzün yüklü,
Bir sokak lambası titrer uzakta,
Sanki anılar dökülür sarı bir yapraktan.

Yağmur iner usul usul pencereme,
Her damla bir hatıra, bir sitem gibi,
Sensizliğin kokusu siner havaya,
Bir şarkı susar dudaklarımda gizlice.

Geceler uzar sonbaharda,
Gözlerim dalar eski bir fotoğrafa,
Bir zamanlar gülüşünle ısınan kalbim,
Şimdi üşür, kırılır aynı noktada.

Bir kahve soğur, bir cümle yarım kalır,
Yalnızlık yavaşça sarar omuzlarımı,
Bir hayalin içinde kaybolurum,
Adını anmadan geçer her anım.

Sokağın başında bir kedi mırlar,
Sanki o da seni arar karanlıkta,
Bir yaprak düşer kaldırıma sessizce,
Bir veda mektubu gibi usulca.

Geceler uzar sonbaharda,
Rüzgâr bile üşür, ay bile yalnız,
Ben hâlâ aynı penceredeyim,
Sen hâlâ aynı hayaldesin, uzak.

Ve ben,
Her sabah sensizliğe uyanırım,
Bir kez daha inanırım:
Ayrılıklar hep sonbaharda başlar…
Hamit Atay