İşte bir gece daha ... Çok uzun.
Çıktım düşsel bir yolculuğa.
Her adımda gördüm
kalbi kırık bir çocuk...
Kah kanıyor dizleri,
kah soğuktan morarmış elleri...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Şiiri yazmadan önce kurgulamak ve hafızada yazmak lazım. Şiirlerinizin hepsinde bu olgunluk var.Bu şiirdeki şefkat bambaşka güzellikle ortada. Hayat kaç kişilik olursa olsun insanların merhameti ve yardımı şarttır.Her zaman dediğim gibi akıl mantık ve güzellik dolu. Tam puan +ant.tebrik ederim. Selam olsun.26.4.2013 Ankara
Evet hayat bence de tek kişilik. Hani deriz ya bazen kalabalıklar içinde yanlızım diye. Hayatta böyledir bence.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta