Geceler zifiri karanlığını geriyor üstüme
Tutuşuyor mazi, aşkın alevleri yakıyor
Ermiyor gün huzura, olmuyor sabahlar
Serpiliyor içli içli cefa, kalbimde sancı
Kırık umutlarda sanki ak yıldızlar saklı!
Geceler zifiri karanlığını seriyor üstüme
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta