Geceleri hüzünler çökünce
Garip yüreğim kahrolur ağlarım
Acıları çekiyorum nasıl söyliyeyim yıkıldığımı
Hiç acımadın mı bana
Dertlerimle bıraktın beni hiçmi acımadın
Unuttuğum gün olmadı seni
Gözyaşlarım birikip içime akar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta