Geceler boyunca süren, bir yalnızlık içimdedir
Sensizlik diyârlarında, yürüyorum yâr sessizce
Dizilmiş hep sıra sıra, her bir yanıma kederler
Kapanmaz hasret yarası, gönlümün orta yerinde
Güneş doğsa da ufuktan, her yer yine kapkaranlık
Bülbüller de hiç ötmüyor, yas tutarcasına suskun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



