Gün yorgunluğunu döktü sulara,
Gökyüzü gümüş bir tül gibi serili.
Dilsiz bir huzur indi odalara,
Sessizliğe daldı hayatın derdi.
Dertleri rafa kaldır, kapa gözünü,
Zaman rüyanın kıyısına varır.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta