Gecenin en karanlık zamanı,
Çekilmiş sokaklardan ayak izleri.
Sönmüş şehrin ışıkları,
Uyumuş evlerinde yorgun kişiler.
Ben karanlığın bu kör halinde,
Dilsiz taşa dönmüşüm.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Harika
Harika
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta