Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
.......
ve
kan çanağı gözlerim
aynadan bakarken
yüzümdeki uzamış özlemlerime
bir avuç su gibi
çarpar
hayalimdeki gülüşün
gün başlar
derdi sarar beni
karabasan gecelerin
.
AAAAAAAH O GECELER,
YUDUM YUDUM ONU HECELER
KUTLARIM
yuzumdeki her cizik
senin izlerini tasir
Aydınlanmayan gece kalmaması dileğiyle...
Sevgiler
Neşe Demirağ
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta