Gecelerin güne hükmü başladı yine
Karanlıklar her yıldızını üstümüze yağdırırken
Gökte her kayan bir umut mudur aşka
Bir yol, bir çıkış yok mu ki başka?
Vaktiyle sever insan, vaktiyle kavuşur
Kolay lokma aşklara eyvallah etmem, ama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta