Güneş gri bulutlara tutunuyordu batmamak için
Gecelerin yargıcı gibiydi hasret yürekte perçin
Ufukta kayboluyordu birer birer kurşuni dağlar
Sevda dolu dizgin,kükrer yürekler,gece ağlar.
Sokaklar yasak kenti andırıyordu bomboş
Elinde şişe sendeleyerek yürüyordu bir sarhoş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
