Kara geceler yalnızlık ortağıdır ruhumun,
Kalbimin ilmik ilmik bağlanışı bir sevdaya...
Yorgun sabahlar hazin hatırasıdır gönlümün,
Asûde bir akış yıllanan umutlara.
Kızıl bir ufuk göründü tepeden
Ruhumun derinliğinde kaybolup gitti.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




geceler bütün insanların ortak yalnızlık yoldaşıdır... zenginin fakirin gencin iktiyarın sağlamın hastanın...herkesin kalbine hüzün saplayan ve çoğu zaman sabahı zor gelen karanlık yoldaşıdır...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta