Her sabah,
akşam`dan kalma
hüzün gazellerini savuruyorum güne.
Ve her sabah,
bir kez daha söz veriyorum kendime
anmayacağım adını diye.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Ve her geçen gece yeni bir güne merhaba derken
Ve her geçen gece eski bir güne elveda derken
Ve ben geçen gecenin hüznüyle hüzünlenirken
Ve ben gelecek geceleri hüzünsüz bekliyorum neden?
Ve ben anladım ki, beklememem gerekeni
bekliyorum neden?
Ve beni üşüten yokluğunda
Artık üşümeyi unutuyorum neden?
geceler,her nedense hep geceleri suçlarız,ya gündüzler,gündüzlerin hiç mi suçu yok,sevgiler güzel dizelerdi,yüreğine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta