Rüzgar aĺır
kuru bir dal parçasını
havalandırıp vurur duvara
çıtırtısı duyulur
bir çocuk belki yüz kez baba baba diye seslenir
piç babası duymazdan gelir
kaldırır karısının eteğini
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta