Yorgan, bir yitik sevdanın son örtüsü,
Gözde yaşanmamış günlerin örtüsü.
Sabah, acı bir nefes gibi içeri dolar,
Dün gece biten her şey yeniden başlar.
Yataktan kalkmak, bir vedadır sanki,
Rüyaların o sahte, ılık dostluğuna.
Ayna, geçmişin yorgun izini gösterir,
Yeni bir gün, eski bir hüzün getirir.
Zihin, karanlıkta kalmaya meyilli,
Işık, dışarıdan gelir, keskin ve hileli.
Pencere, ömrün kısa bir filmi gibi,
Her şey aceleci, oysa ruh durgun nehir gibi.
Bir ağıt sesi var, kahvenin buharında,
Terk edilmiş bir umut var, yorgun damarımda.
Mahmurluk, bir kayıp zamanın gölgesi,
Güneş doğar ama sönmez kalbin öfkesi.
Ercan Kurban
Kayıt Tarihi : 12.12.2025 01:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!