Sözcükler anlamını yitirir,
Rüzgârın uğultusu böler sessizliği,
Kalbim çırpınıp durur saatlerce
Gece özlemine yenik düşer
Gökyüzü kederlenir kirpiklerinde
Tutamaz gözyaşlarını
Kuşlar gamzelerine sevdalanır
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta