İnsan garipliğini bir su damlasına sığdırsa ya yok olduğu yerde varlığınla yaşam katar yada yaşam vardır olduğu yerde.
Kurumuş çoraklanmış her bir tarafa dağılır merhametin özü derinliği kadar.. Ya tüm güneşe yüklese aydınlığın ışığını yine doğar yine batar bitmez sonsuzluğa doğacak anlar..
Gece yüreğin gizidir içinde saklanır henüz ulaşılmamış ufuklar..
Sonra bir ses içten içe belirir söz olur yaşanılmaya ait.
Ve bir ara zaman nefes tutuşlarından söz özünü insanla tamamlar..
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta