Ne biçim bir gece bu Gece!
Bu yalnızlık niye, bu soğukluk, melankoli…
Ölüyorum demek bile az kalır, yok oluyorum, hiç olmamışım gibi.
Neredeyim, ben kimim, nereye gidiyorum?
Şu yanımda dost sıfatını taşıyanlar kim?
Bir yol var önümde, nereye gider?
Karanlık Gece, karanlık, zifiri; göremiyorum, duyamıyorum...
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta