Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yitip gitmenin ifadeleri mükemmel anlatılmış...gün ağaracak ve aydınlıkla görülmeyecek, gerçekler...
saklanması gereken yerlerde olacaklar...belki arada hatırlanarak yada hiç unutulmayarak...
güzel şiir Mehmet Bey...selamlar...
Gece yariyi coktan gecti
Ay dolandi daglari, ovalari
Kuslar sabah sarkisina baslamak uzere
Soldu vazoda sana aldigim cicek
Bahtina kahreder gibi. İNSAN GURBETTE SEVDİKLERİNE BÖYLE ÖZLEM DUYAR. BEYNİNE, YÜREĞİNE SAĞLIK...
Güzel yüreginize ve duygularınıza sağlık sevgili şairim))
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta