Ellerim ceplerimde karanlığa bakıyorum saygısızca.
Hafif bir rüzgar dürtüyor beni sırtımdan.
Allah diyorum her defasında.
Bir koku yayılıyor yarin sanırım.
Önce koku su sonra kısık bir ses;
Aşkım diyen ve
Sonra sarılınca sırtımda sıcaklığı
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta