Kuşuni bir karanlığın ıslak sokaklarındayım, yalnız
Aniden gök tanrı haykırıyor, ürperiyorum çocukça
Ve yeri delercesine hızlı, sinirli, acımasızca düşüyor yağmur damlaları
Koru tarafından gelen ve tüylerimi diken diken eden baykuşun yakarışıyla,
Yakamozu kalbime düşmüş dolunayı izliyorum hareketsiz...
Yağmur damlaları kızgın bir çöle düşer gibi parçalıyor tenimi.
Ardından aniden bilinçsizce titriyorum ve çaresizliğimi hissediyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta