dün gece mutsuzluğun resmini yaptım ve hiç ağlamadım o resimde senin hayalin vardı benim umutlarımdı akan usulca ve sessizce yanaklarımdan inan bana gözyaşı değildi cümleler kurardık seninle aşka dair kelime olup akardın dilimden artık o kelimeler gece yarısı hüznü oldu bana bıraktığın acı bir tebessüm ama inan bana gözlerim kuru kalbim senin ellerinde hala al gittiğin yere götür onu ben belki bir sonbahar sabahı sana olan hasretimi toprağa kazacağım yıllar sonra belki ağaç filizlenir belki diken umarım tekrar çiğner geçersin daha önce yaptığın gibi şimdi al götür vicdanınına göm siyah saçlarına sakla aşkımı ama beni anlatma soranlara bilmesinler istemem böyle bir kalpsizin hatırlarında olmak şimdi sokaklar benim şimdi gecelerde benim
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta