Karanlığın öyküsüdür bu
Şöyle başlar:
Eskimiş şarkılar akar parmaklarımızdan
Satır aralarında pusuya yatan kalplerimiz
Es’lerde kesişiverir yollar aniden
Vazgeçilmiş suretler vardır
Öpüş kaçkınıdırlar
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




...........bu ŞİİR bana bir kaç dize anımsattı.
''''hangi şehire gidersen git.. hangi sokklardan geçersen geç..SENİN şehir'in hep ardından gelecek..'''
tebrikler...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta