gece ve kadın kadar
birbirine benzeyen
farklı iki kutuptuk seninle
sen
dumanında rüzgârı kör eden yangın
ben
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ÇOK GÜZEL İFADE EDİLMİŞ BİR ÇALIŞMAYDI...YÜREĞİNİZE VE KALEMİNİZE SAĞLIK
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta