Gece, şehrin uykusuna sarılırken,
ben hâlâ senin adını fısıldıyorum.
Rüzgâr, sessiz sokaklarda dolaşıyor,
ama senin yokluğun kadar keskin değil.
Kalbim bir kapı gibi,
sana açılmak için bekliyor.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta