Gecenin koynunda bir çocuk,
Öylesine soyutlanmış yaşamdan,
Öylesine yalnız.
Kaldırımlar mekanı olmuş,uyumuş.
Çocuğun düşlerinde gece,
Sanki acılı bir dev,
Doğduğundan beri anasından.....
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Hiçbirşey değişmiş değil. Duyarlı yüreğinizi kutlarım.
Bir şey değişmişe benzemiyor...Tebrikler şiire. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta