Karasını saçların yapardım uzun kış gecelerinde gökyüzünün.
O kadar uzun ve siyah. Yıldızları ben saçardım alabildine..
Hayret ederdi eş dost sıkılmazmısın bütün gece bakmaya.
Ben gökyüzünü sever, saçlarını seyrederdim. Anlamazlardı. Gece sen, yıldız sen ve ben.
Anlayamazlardı.
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta