Gece tutuşuyor
Ben hayallerime tüneyen
Yalnızlığı soluyorum
Hani o gözlerinde kaybolduğum an
Hani o ellerimin eridiği
Kalbimin firar ettiği an
Haniler çoğalıyor avuçlarında aklımın
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Gece tutuşuyor
Ben hayallerime tüneyen
Yalnızlığı soluyorum...Yalnızlığa Bu kadar yakın olmak aynı zamanda yalnızlık içinde bu kadar tehlikelidir,Böylesine yoğun duygu dallarının derinlere kök saldığı bir yüreğn coğrafyasında ürküp kanatlanacaktır yalnızlık...Yine harika bir çalışma kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta