Gece tutuşuyor
Ben hayallerime tüneyen
Yalnızlığı soluyorum
Hani o gözlerinde kaybolduğum an
Hani o ellerimin eridiği
Kalbimin firar ettiği an
Haniler çoğalıyor avuçlarında aklımın
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Gece tutuşuyor
Ben hayallerime tüneyen
Yalnızlığı soluyorum...Yalnızlığa Bu kadar yakın olmak aynı zamanda yalnızlık içinde bu kadar tehlikelidir,Böylesine yoğun duygu dallarının derinlere kök saldığı bir yüreğn coğrafyasında ürküp kanatlanacaktır yalnızlık...Yine harika bir çalışma kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta