Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sivrisinekler uçuşur yalıların arka bahçelerinde şimdi,yorganın altına kaçar bir çocuk üstüne çöken gökyüzünden...gece saklayamaz gök yüzünü,en iyisi bu şehirden gitmek gerek ya da bu şehir bizden gitmek gerek...........tebrikler 'dil'e getirilmeyen bir eşyi söylemişsiniz. gecenin terlemesi de şiirsel bir anlatım olmuş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta