Gökyüzü örtmüşken güneşin yüzünü
Tanrıya yakın bulutlar boşaltıyor hüzünümü.
Parıldayan o yersiz,
Uzak, alaycı, anlamaz çoğulcu ışıklar,
Gülüyorlar, acıyarak bir mahluka.
Anlamını bulamamış, yanmayan ışıklarım var,
Boğuluyor gözlerim gündüzleyin ve geceleri
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta