Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne sabahı göreyim ne sabah görüneyim
Gündüzler size kalsın verin karanlıkları
..............................
Kara gozler kul rengi bulutlarla kapanik;
Evlerin bacasini kolluyor yildirimlar.
...............................................
Tak, tak, ayak sesimi ac kopekler isitsin;
Yolumun zafer takı gölgeden tas kemerler.
.......................................
Kaldırımlar'dan bir kaç beyit yazdım. Nedense şiirinizi okurken hep bu beyitler geldi aklıma. Kendi terminolojinizi oluşturun! Buram buram Necip Fazıl kokuyor bu şiir. Şiiriniz etkilenme ve taklit arasında, taklite daha yakın bir yerlerde..
Sağlıcakla..
Modern bir Necip Fazıl...
Tebrikler usta... Abdulkadir Öğdüm
Modern bir Necip Fazıl...
Tebrikler usta... Abdulkadir Öğdüm
Yine Osman Velioglu, yine bir Gece Siiri ve yine ruhumu oksayan, okudukça dilimden gönlüme akip giden dizeler....
Kutlarim sevgili hemsehrim.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta