Gece şehre indiğinde
Tüm kasvetiyle,
Gün yeni mi başlıyor ne?
Yalan değil ama;
Evlerin odalarında,sokak kuytularında,
İnsanların derin yalnızlığı hüküm sürmekte.
İnsanlar, ah insanlar!
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta