Hep ay’ın parçalı ve ondördüne gelişini bekledik seninle
Lâkin bilirdik ay parçasının yıldızlarla çevrili olduğunu
Sen bir ay olurdun
Ben zifiri bir gece.
Ben, birlikte adını koyduğumuz çiçeği sularken,
Sense hep sana yazdıklarımı okumaya koyuluyorsun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta