Gece on iki, sigaramın son fırtını içiyorum
Balkon kapısı aralıklı, teras katın tıkırtısını işitiyorum
Anlaşamadım, ayrıldım işten
Tam beş yıl geçmiş, Istanbula gidişten
Gece on iki, bu saatten sonra başlıyor hayatım
Gündüzün ışığını, gecenin sessizliğine sattım
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta