Gece on iki, sigaramın son fırtını içiyorum
Balkon kapısı aralıklı, teras katın tıkırtısını işitiyorum
Anlaşamadım, ayrıldım işten
Tam beş yıl geçmiş, Istanbula gidişten
Gece on iki, bu saatten sonra başlıyor hayatım
Gündüzün ışığını, gecenin sessizliğine sattım
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta