Kalabalığın arasında yürürken belli belirsiz mırıldandığı şarkının nakaratına takılmış, gitsem mi, gitsem mi? Gözüne ilişen insan manzaralarına takılıp, gülsem mi, gülsem mi diye söylendi.
Maskeler takmış insanlar, yüzlerinde sahtekar gülüşler, göz alıcı süzüşler, inceden gösterişler.
Adamın biri sıkıştırmış bir kenara, kadını son izlediği filmin egzotik sahnelerini anlatırken, ikide bir kadının omzuna dokunuşlarla, daha da sırnaşık haliyle yaklaşıyor.
Kadın istemem yan cebime koy nazlarıyla şuh gülüşünün altında, eskiyen yaşlanmışlığında pişmanlıklarına bir yenisini daha ekliyor.
Sinema diyor benim hayatım.
Çok güzel diyor kadın ağzını yayarak, bende bayılırım sinemaya. Hep vizyonda izleriz diyor filmleri.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta