Kalabalığın arasında yürürken belli belirsiz mırıldandığı şarkının nakaratına takılmış, gitsem mi, gitsem mi? Gözüne ilişen insan manzaralarına takılıp, gülsem mi, gülsem mi diye söylendi.
Maskeler takmış insanlar, yüzlerinde sahtekar gülüşler, göz alıcı süzüşler, inceden gösterişler.
Adamın biri sıkıştırmış bir kenara, kadını son izlediği filmin egzotik sahnelerini anlatırken, ikide bir kadının omzuna dokunuşlarla, daha da sırnaşık haliyle yaklaşıyor.
Kadın istemem yan cebime koy nazlarıyla şuh gülüşünün altında, eskiyen yaşlanmışlığında pişmanlıklarına bir yenisini daha ekliyor.
Sinema diyor benim hayatım.
Çok güzel diyor kadın ağzını yayarak, bende bayılırım sinemaya. Hep vizyonda izleriz diyor filmleri.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta