Titreyen minik lambalar her evin içinde
Usulca sızıyor,sanki geceyi delercesine.
Bu ışıklar kaybolmuş yıldızların hatırası,
Gecenin nefesi gibi bir şarkının yankısı.
Gece lambası rüya gibi kıvrılıyor içinde.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta