İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
senin olmadığın her yerde yalnızım diyen şair son noktayı koymuş...haklı bence..tebrik ediyorum..
saygı ile...
Bir 'kişi'ye yüklenen anlamlar, yaşamın - neredeyse- tüm renklerini belirler. 'elelr'inden tulutlan kişi, 'kuşları' kanatlandırıyor yeniden. O lasılıkla, o 'kanatlar' dizelerin sahibini yaşama sevincidir.
Kutlarım.
senin olmadığın her yerde
yalnızım
ne de kanat çırpınışlarından
bir rüzgar geziniyor…
kutluyorum
güzel ve akıcı bir şiir olmuş....
selam ve saygılar
Hüzünlü ama yalnızlık dediğinde başka türlü olmuyor.Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta