Karanlık, neden dostudur en yaralı olanın?
Ve gece, neden karanlığa çok yakındır?
Kimse sarmazda seni, kollarını açan kimdir?
Susarda insan, onu sustuğuyla kabul eden bu gece midir?
Gece biterde, karanlık mı başlar?
Yoksa karanlık mı gecedir?
Bu bir soru mudur?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta