Kaybolan bir gölge boyuyor kendini altın rengine,
Ne bir yıldız kayıyor, ne de gece sararıyor.
Susuyor tüm sesiyle bütün çığlıklar,
Susuyor zaman, aşkın gözleri kararıyor.
Kaybolan bir gölge boyuyor kendini altın rengine sabaha kadar...
Şiddeti savuruyor tüm karanfilleri geceden gündüze.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta