Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sahte aydınlıklar içinde karanlıklarda yaşatılan bir geri kalmış ülke manzarası.
Kaleminize sağlık sayın Mehmed Sarı...
Toprağı kana boyuyorlar
gölgesi gelecek günlerde
kanlı ellerinin... kavimler kapısı bereketli toprakların kaderimi bu sefalet ve barbarlıklar üstadım galibe tek sucumuz bu coğrafyada doğmamız bizim erdemle yazadıran yüreğini ayakta alkışlıyorum sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta