gece rüzgarının düşürdüğü yaprak
örter üstlerini yorgan gibi
tüm yüzsüz kapılar kapanır yüzlerine
üşümeye mahkum olurlar
sessiz konuşmalara kulak verirler
sokak lambaları altında
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta