Gece Kabus Gibi Çöktü Üzerime

GECE KABUS GİBİ ÇÖKTÜ ÜZERİME

Gece kabus gibi çöktü üzerime,
Sessizlik ağır bir yorgan, nefesim daraldı.
Duvarlar bile susup yüzümü gizlerken,
Kalbimden taşan hüzün yollar arar.

Ay, kırık bir aynada yüzümü aradı,
Gözlerimde eskimiş bir vedanın izi.
Her hatıra gözlerimde yaş olmuş,
Zamanın cebinde kaybolmuş sızım.

Adını fısıldıyor rüzgar, üşüyen sokaklarda,
Bir gölge yürüdü arkamdan yavaş.
Sesin, uzak bir tren düdüğü kadar,
Geç kaldım sana, dedim geceye karşı.

Bir çocuk ağladı içimde sessizce,
Oyuncağı kırık, umutları kalmamış.
Sevmenin bedelini erken öğrendi,
Gülüşlerim solgun, yaralarım taze biraz.

Yağmur, pencereye eski bir mektup yazdı,
Okudukça dağıldım, harflerim ıslandı.
Gittiğin günün tarihi çıkmadı aklımdan,
Takvimler yırtıldu, kalbim durakladı.

Sabaha bir adım kala sustu karanlık,
Ama acı, ışığa alışamadı.
Gece çekildi üstümden yavaşça,
Ben kaldım; içimde kabus, adı: SEN

YAZAR: BARIŞ YEŞİLTAŞ
TARİH: 08.01.2026
SAAT: 15:30