Ben geceyi kôr sağır zannederdim dertleri gôrmez yanan yüreklerin ateşinden anlamaz çekilir karanlığına kimseyi duymaz, sonra dolunay çıkageldi masmavi cam gibi okyanusa çevirdi dünyanın tavanını deniz yıldızına dôndü gôk taşları, dünya deryada savruldu durdu dalgalara bata çıka kaç ışık yılı geçti şafak atmadan sayamadım, o güzelin gôzlerine daldım kalbimden vurgun yedim sabaha ulaşamadım.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta