Yağmur öyküleri gibi ıpıslak çocukluğum,
On bir yaşın ıslatılmışlığında uyanılası,
Suçlu bakışlarla duvarlardan umulan medet,
Kurusun diye yatağım, pijamam,
Sabahları zor etmek.
Ne tuhaf,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.



