Gece İşçisi Şiiri - Ali Hasan Gökalp

Bir mesai var bitmek bilmeyen.
Geceleri ağır işlerde çalışan.
Sonunda bir emeklilik ikramiyesi yok.
Cezasına karşılık ödüllenmeyen.

Tuğla gibi düşünceler üst üste örülen.
Kafasının içi bir kova.
İçi kırmızı bir boya.
Etrafa dağıtıyor badana yaparcasına.

İskelesi kurulmuş hücrelerin tepesinden aşağıya bakıyor.
Bazenleri vazgeç diyor bir yanı.
Diğer yanı bilmiyor.
Etraf simsiyah, düşünceleri bir deprem yıkıyor.

Ölümüne dönmeyerek.
Hayatından uyanarak.
O anda bir ışık vuruyor kasketinden işçinin.
Gecelerinden açık kalmış lamba gibi parlak.